- 2026-06-10
- 09:19:22
- बुधबार,जेठ २७, २०८३
काठमाडौं— सुशासन र भ्रष्टाचार नियन्त्रणको मागसहित भदौ २३–२४ मा भएको जेनजी आन्दोलनपछि सार्वजनिक भएको जाँचबुझ प्रतिवेदनले आन्दोलनका क्रममा प्रयोग गरिएको बलप्रयोगमाथि गम्भीर प्रश्न खडा गरेको छ। गौरीबहादुर कार्की नेतृत्वको आयोगले तयार पारेको प्रतिवेदनमा घाइते २८ जनाका बयान समेटिएका छन्, जसले घटनालाई नयाँ दृष्टिकोणबाट हेर्न बाध्य बनाउँछ।
प्रतिवेदनअनुसार, आन्दोलन सुरुआतमा शान्तिपूर्ण रहे पनि सुरक्षाकर्मीले बिना चेतावनी सीधै लक्ष्य ताकेर गोली चलाएको दाबी गरिएको छ। घाइतेहरूले अश्रुग्याँस, रबर बुलेट मात्र नभई घातक धातुका गोलीसमेत प्रयोग भएको बताएका छन्। अझ चिन्ताजनक पक्ष के भने, धेरैजसोलाई घुँडाभन्दा माथि—छाती, पेट, टाउको र आँखाजस्ता संवेदनशील भागमा गोली लागेको उल्लेख छ, जसले भीड नियन्त्रणका स्थापित मान्यतामाथि प्रश्न उठाउँछ।
व्यक्तिगत कथाहरू अझै पीडादायी छन्। १७ वर्षीया एकता शाह, जो केवल दृश्य हेर्न पुगेकी थिइन्, रबर बुलेट लागेर गम्भीर घाइते भइन्। कुमार उपाध्याय आफ्नो घरको छतमा उभिएर हेर्दै गर्दा गोली लागेर फोक्सोसम्म क्षति पुगेको बताउँछन्। राम चर्माकारको आँखामा नजिकैबाट प्रहार गरिएको गोलीले उनको जीवन नै बदलिदिएको छ।
तर हिंसाको अर्को पाटो पनि देखिन्छ। गीता कुमारी शाहको घटनाले आन्दोलनभित्रैको उग्रताको झल्को दिन्छ। प्रहरीलाई बचाउने प्रयास गर्दा उनीमाथि पेट्रोल छर्केर आगो लगाइएको थियो, जसले उनको शरीरको ठूलो हिस्सा जलेको छ। यसले आन्दोलनभित्र ‘घुसपैठ’ र अराजक तत्वको भूमिकाबारे बहस जन्माएको छ।
घाइतेहरूको सामूहिक धारणा अनुसार, पहिलो दिनको आन्दोलन स्वतःस्फूर्त र शान्तिपूर्ण थियो। दोस्रो दिन भने बाह्य तत्वको प्रवेशपछि अवस्था बिग्रिएको र त्यसैलाई आधार बनाएर सुरक्षाकर्मीले कठोर बल प्रयोग गरेको आरोप छ।
आँकडाले पनि घटनाको गम्भीरता देखाउँछ—दुई दिनमा २,५२२ जना घाइते। प्रदर्शनकारी र सुरक्षाकर्मी दुवै पक्षमा ठूलो संख्यामा घाइते भए पनि, प्रतिवेदनले विशेषगरी “अन्धाधुन्ध बल प्रयोग” लाई मुख्य कारण मानेको छ।
Copyright © Aishworya Prakashan Pvt. Ltd. All Rights Reserved. Design & Developed by 
